Serdecznie dziękuję Premierowi Rzeczpospolitej Polskiej, Panu Donaldowi Tuskowi, za przyznanie mi emerytury specjalnej i tym samym wyrwanie mnie z beznadziejnej sytuacji człowieka, któremu w skutek dawnych represji nie należała się żadna emerytura.

Dziękuję też za wsparcie w staraniach moim przyjaciołom z dawnych i nowych czasów, a w szczególności: Bogdanowi Borusewiczowi, Stefanowi Bratkowskiemu, Zbigniewowi Bujakowi, Mirosławowi Chojeckiemu, Ewie Djaczenko, Janowi Lityńskiemu, Konstantemu Miodowiczowi, Piotrowi Rachtanowi, Bogusławowi Stanisławskiemu, Wojciechowi Tomaszczukowi i Henrykowi Wujcowi.

Świadectwo Waszej przyjaźni i życzliwości jest dla mnie w tej sprawie najcenniejsze.

Krzysztof Łoziński